HOME 2022

 ၂၀၀၇ က စလို့ နှစ်စဥ် ရိုက်ထားခဲ့တယ်။ နည်းနည်း နည်းနည်းချင်း ပြောင်းသွားတာ အတော်ကွာခဲ့ပြီ။

စွေ့ငှက် တံဆိပ်ခေါင်း၊

 မြန့်မာ့ဒေသရင်းငှက် အဖြစ်သတ်မှတ်ထားသည့် စွေ့ငှက်ပုံဖြင့် တံဆိပ်ခေါင်း ယနေ့ထုတ်တယ်။ ဒေသရင်းငှက်စီးရီးအဖြစ် ဆက်ထုတ်မလားမသိဘူး။ မကြာခင်နှစ်များက ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ ငှက်ခါးပြန်ထုတ်နဲ့ စီးရီးလို့တော့ ပြောမရနိုင်ဘူးထင်တယ်။ 

.

၂၀၀ကျပ်တန် တံဆိပ်ခေါင်းပါ။ FDC နဲ့ မှတ်တမ်းလွှာပါ ထုတ်တယ်ဆိုသော်လည်း ဆယ်နာရီခွဲခန့်မှာ ရန်ကုန်စာတိုက်ကြီးရောက်တော့ ကုန်ပါပြီတဲ့။ တံဆိပ်ခေါင်းပဲ ရပါမယ်တဲ့။

.

တံဆိပ်ခေါင်းပုံ ကြိုက်ပါတယ်။ ဒီဇိုင်းကိုပြောတာ။ ငှက်ပုံက ဝါးနေတယ်။ မူရင်းပုံကြောင့်လား၊ ပုံနှိပ်တာ ညံ့လို့လားတော့ မသိပါ။ ငှက်ပုံကို ဒါ့ထက် ပိုကြည့်ကောင်းအောင် လုပ်လို့ရဦးမှာပါ။ 

.

အရင် ကျားခေါင်းကစလို့ တံဆိပ်ခေါင်းမှာ နိုင်ငံအမည်ကို မြန်မာလို မထိုးတော့ဘူး။ ငှက်အမည် ''စွေ့'' နဲ့ ၂၀၀ ကျပ်ဘဲ သေးသေးလေးပါတော့တယ်။ အင်္ဂလိပ်လို MYANMAR ပဲ ထည့်တာတော့ ကြိုက်တယ်။ သို့သော် မြန်မာလို "မြန်မာ" လို့တော့ မဖြစ်မနေ ထည့်စေချင်မိတယ်။ 

ရုရှမြန်မာ ကျားတံဆိပ်ခေါင်း၊

 ရုရှမှာရုရှမှာ ကျင်းပတဲ့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကျားကောင်ရေတည်တံ့ရေးဖိုရမ် အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် တံဆိပ်ခေါင်းထုတ်တယ်။ ဒီလိုခေါင်းစဥ်အောက်မှာထုတ်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဘဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျားပုံနဲ့ ခေါင်းထုတ်တာလည်း မြန်မာပြည်အတွက် ပထမဆုံးဖြစ်မယ်။ အရင်က တိရစ္ဆာန်ပုံဆို အစဥ်သုံး ငှက်ဘဲတွေ့ခဲ့ဘူးတယ်။

.

၂၀၀ကျပ်တန် သုံးခေါင်းပါ။ နိုင်ငံအမည်ကို မြန်မာလိုမပါပါ။ ၂၀၀ကျပ်ဆိုတာတောင် တခေါင်းမှာဘဲပါတယ်။ ကျန်တာအားလုံး အင်္ဂလိပ်လိုကြီးဘဲ။ တော်တော် ဗိုလ်ဆန်တယ်ပြောရမယ်။ ကြည့်ရတာ မူလပုံတွေကို တိုက်ရိုက်ယူသုံးထားပုံဘဲ။ မြန်မာ-ရုရှ ဆိုပေမယ့် ရုရှနောက်ခံ ကရင်မလင်ပုံဘဲပါတယ်။ 

.

ဒီတခါ FDC ထုတ်တယ်။ သုံးမျိုးတောင်ထုတ်တာ။ FDC က တအိပ် ၄၀၀ကျပ်ပါ။ စာအိပ်အသားရော၊ ဒီဇိုင်းတွေရော ကောင်းတယ်။ နှစ်အိပ်က ဆင်တူနေတော့ သေချာကြည့်ရတယ်။ ကျားဝပ်နေပုံ ဘယ်ညာရွှေ့လိုက်ရင် ကွဲသွားမယ်။ ဒီနေ့စာတိုက်ကြီးမှာ မီးမလာတော့ ​မှောင်ထဲမှာ တော်တော် ကြည့်ယူရတယ်။ လာတဲ့စုသူတွေကလည်း အသက်ကြီးပိုင်းတွေများတယ်။ လူငယ်နည်းနည်းဘဲ တွေ့တယ်။ လူဟောင်းတွေတောင် တဖြေးဖြေးမတွေ့ရတော့။

အမှောင်၊

 လက်ရှိ ဖတ်နေစဲစာအုပ်။

.

လူသတ်မှုကို စုံစမ်းတဲ့ဝတ္ထုပါ။ အခုနောက်ပိုင်း ဖတ်တဲ့အထဲ အကောင်းဆုံးလို့ ထင်မိတယ်။ ကျော်လည်း အဆုံးအထိ မဖတ်ရသေးလို့ ဇတ်အစုံမသိသေး။

.

စုံထောက်ဝတ္ထုလိုင်းမှာ လူသတ်မှုစုံစမ်းတဲ့လိုင်းက အအောင်မြင်ဆုံး ထင်တယ်။ ကြိုက်တယ်။ ပထမဆုံး ဖတ်ဖူးတာက စုံထောက်ကြီးဦးစံရှားပေါ့။ ဝတ္ထုစဖတ်ဖူးတဲ့အရွယ်ကကို ဖတ်ဖူးပြီးသဘောကျတာ။ စဥ်းစားပုံလော့ဂျစ်တွေက အရမ်းမိုက်စ်၊ စဖတ်ဖူးချိန်မှာ မူရင်းက နှစ်ငါးဆယ်လောက် အိုပြီဆိုပေမယ့် ဖတ်ပြီးသဘောကျတုံး။ ဦးစံရှားပြီးမှ ရှားလော့ဟုမ်းတို့ ဆားပုလင်းနှင်းမောင်တို့ ဖတ်ဖူးတာ။ အကုန်သဘောကျတာဘဲ။ သူတို့က အေးဆေးနဲ့ အဖြေရှာတဲ့ စုံထောက်တွေ။

.

နောက်စုံထောက်တမျိုးက လူစွမ်းကောင်း စုံထောက်တွေ။ စဖတ်ဖူးပြီး ကြိုက်တာက ဂျိမ်းစ်ဟယ်ဒလီချေ့စ်ဆိုတဲ့ စာရေးဆရာရဲ့ ဝတ္ထုဘာသာပြန်တွေ။ သူ့ဇတ်လိုက်တွေက စုံထောက်မဟုတ်ဘူး။ မတော်တဆ လူသတ်မှုဖြစ်တဲ့နေရာ ရောက်နေမိလို့ အစွပ်စွဲခံရပြီး ကိုယ်လွတ်ရုန်း၊ ပြီးမှ လူသတ်တရားခံကို ဇတ်လိုက်ကရှာပေးရတာ။ လော့ဂျစ်သိတ်မသုံး။ ဗြုကားနဲ့ လျူဂါသေနတ်ဘဲသုံးတယ်။ မြာကလည်း စွံကြသေး။ အထောက်တော်လှအောင်နဲ့ အောင်ခင်ဆင့်တို့လက်ရာတွေကြိုက်ခဲ့။

.

အဲဒီလို စုံထောက်မဟုတ်ဘဲ တရားခံရှာပေးတဲ့ အခြားဝတ္ထုတွေလည်း ရှိခဲ့တယ်။ အဂ္ဂသာခရစ္စတီး၊ အလစ္စတာမက္ကလိန်းရဲ့ ဝတ္ထုဘာသာပြန်တွေပေါ့။ လောလောဆယ် ခေါင်းထဲပေါ်လာတဲ့ စာရေးဆရာတွေဘဲ ချရေးလိုက်ရပေမယ့် အခြားဘာသာပြန်တွေ ရှိသေးတယ်။ တော်တော်များများ ဖတ်ကောင်းတာတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် မမှတ်မိ။ 

.

စုံထောက်ဝတ္ထုဘာသာပြန် နည်းသွားလို့ ဖတ်စရာရှာရချိန် မောင်ထော်လေးလမ်း အပေါ်ဘလောက်က အင်္ဂလိပ်ဝတ္ထု အငှားဆိုင်ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီကပုဂ္ဂိုလ်က Lawrence Sanders ဖတ်ဖူးလားတဲ့။ မကြားဖူးလို့ ဘာသာပြန်ဖူးတာ ရှိလားမေးမိတယ်။ ဗမာလိုဖတ်ဖူးမှ အမျိုးအစားသိမှာကိုး။ မတွေ့ဘူးကြောင်း ကောင်းလွန်းလို့ ဖတ်ကြည့်သင့်ကြောင်းပြောပြီး First Deadly Sin လား၊ Sixth Commandments လား တအုပ်အုပ်ဘဲ။ ငှားလိုက်တယ်။ သဘောကျလွန်းလို့ အဲဒီဆိုင်ရှိ အဲဒီစာရေးဆရာရဲ့ဝတ္ထု အကုန်ဖတ်ဖြစ်တယ်။ အရင်က အဲဒီဆိုင်မှာ ဟာရိုးရော်ဘင်တို့လို့ နာမည်ကြီးတွေရဲ့ ဝတ္ထုတွေဘဲ ငှားဖတ်ဖြစ်တာ။ သူ့ဇတ်တွေက လူသတ်မှု စုံစမ်းတာပေမယ့် အဲဒီအချိန်က ခေတ်စားတဲ့ ဗြုကားနဲ့ လျူဂါစတိုင်မဟုတ်ဘူး။ သဲလွန်စတွေ အသေးစိတ်ရှာပြီး စုံစမ်းတဲ့ပုံစံ။ ဇတ်လေးတယ်။ ဒါကြောင့် မြန်မာပြန် မရှိတာဖြစ်မယ်။ စာအုပ်ငှားဆိုင်အမည်က သိင်္ဂီမော်။

.

အခုစာအုပ်က လူသတ်မှုစုံစမ်းတာပေမယ့် အထက်ကပုံစံတွေနဲ့ မတူဘူး။ နှစ်သုံးဆယ်လောက်ကြာမှ သိချင်စိတ်ပေါ်လို့ စုံစမ်းတာမျိုး။ ဘာဖြစ်မယ်တော့ မသိသေး။ သေချာတာက အမေရိကားမှာမလို့ ဒီဇတ်မျိုးဖြစ်တာ။ ပြီးသွားမှာစိုးလို့ တနေ့နှစ်ခန်းဘဲ စွဲဖတ်နေရတယ်။

.

ရေးရင်း စဥ်းစားမိတာက ဖတ်ခဲ့တာ များပြီ။ မြန်မာတွေရေးတဲ့ မူရင်း စုံထောက်ဝတ္ထု ခေါင်းထဲမပေါ်ဘူး။ ရှိခဲ့လို့ ဖတ်ခဲ့မိတောင် ကြိုက်တာမရှိခဲ့လို့ ဖြစ်မယ်။ ဘာလို့ မရေးကြပါလိမ့်။ မြန်မာတွေ လော့ဂျစ်ကျကျ မတွေးချင်ကြလို့များလား။

ဆုတောင်း၊

ဗမာလူမျိုးတွေသာ မကပါ။ လူသားအများစုက ဆုတောင်းလေ့ရှိကြတာပါဘဲ။ မိမိ ဖြစ်ချင်တဲ့ဆန္ဒကို လုပ်ပေး ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မယ် ထင့်တဲ့သူစီ တိုင်တည်ဆုတောင်းလေ့ရှိတာ လူသားအများစု လုပ်လေ့ရှိကြမှာပါ။ ဘုရားတွေ နတ်တွေကအစ ကွယ်လွန်ပြီဖြစ်တဲ့ မိဘဆွေမျိုး အကြီးအကဲ အားကိုးသူတွေကို တိုင်တည်ဆုတောင်းလေ့ ရှိတာ ဟိုးရှေးကတည်းက လုပ်ခဲ့ကြမှာပါ။

.

ဒီခေတ်တော့ ပြောလာကြတယ်။ ဆုတောင်းနေယုံနဲ့ ပြည့်နိုင်မှာလား၊ ဒါဆို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်ပြီး ဆုဘဲတောင်းနေမှာပေါ့လို့ ပြောလာကြတယ်။ မှန်ပါတယ်။ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဆုတောင်းနေမယ့်အစား တခုခုလုပ်ပြပြီး ဆုတောင်းတာက ပိုအဓိပ္ပယ်ရှိမှာပါ။

.

စဥ်းစားကြည့်တာပါ။ ပိုက်ဆံတောင်းသူတယောက်က ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေးပါလို့ တောင်းတာနဲ့ တခုခုလုပ်ပြပြီးတောင်းတာ ဘယ်ဟာက ပိုရနိုင်မလဲ။ အနည်းဆုံး သီချင်းဆိုတောင်းရင် လူပိုသတိထားမိမယ်၊ လူကြိုက်များနေတဲ့ သီချင်းကိုဆိုပြမယ်၊ ဆိုပြတဲ့သီချင်းကို ကြိုက်တဲ့သူရှိရင် ပိုက်ဆံရနိုင်တယ်။ ပိုက်ဆံများများရှိသူ စေတနာရှိသူနဲ့ကြုံရင် များများရနိုင်မှာပေါ့။ ဆိုပြတဲ့ သီချင်းကို ကြိုက်သူမကြုံလို့ မရတဲ့အချိန်မျိုး ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ပိုက်ဆံလိုချင်ရင်တော့ ဆက်ဆိုနေရမှာပါ။

.

ဒီသဘောပါဘဲ။ ဆုတောင်းပြီဆို ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ဆုတောင်းနေမယ့်အစား တခုခုလုပ်ပြပြီး တောင်းတာက ပြည့်ဖို့ ပိုနီးစပ်မယ်ထင်တယ်။ ဘုရားကို ကန်တော့ပြီး ဆုတောင်းတာကအစ ပရိတ်ရွတ်မယ်၊ ဂါထာတခုခုရွတ်မယ်၊ ကောင်းမှုတခုခုလုပ်မယ်၊ သစ္စာဆိုမယ် စသဖြင့် လုပ်ပြီးမှ ဆုတောင်းရင် လုပ်တဲ့အပြုအမူကို သဘောကျတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သူတို့ဖြည့်ပေးနိုင်တဲ့ ဆုတောင်းဆို ဖြည့်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်မိတယ်။

.

ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုပြောနေကြစေ၊ လူသားတွေကတော့ ဆုတောင်းနေမှာပါဘဲ။ ဒီအတိုင်း အလွတ်ဆုတောင်းနေမယ့်အစား တခုခုလုပ်ပြီး ဆုတောင်းကြည့်ကြပါ။ အနိမ့်ဆုံးအနေနဲ့ သစ္စာဆိုပြီးပေါ့။ စမ်းကြည့်ကြရအောင်။

ထမင်းပေါင်း၊

 ကျနော်က အပြင်မှာ ဝယ်စားရလျှင် မြန်မာထမင်းဟင်း ဝယ်စားလေ့မရှိ။ အများဆုံး ဝယ်စားဖြစ်တာ ကြေးအိုး။ ပြီးနောက် ထမင်းပေါင်း။ ပြီးနောက်မှ ထမင်းကျော် ခေါက်ဆွဲကျော်။

.

ထမင်းပေါင်းဆိုလို့ သုံးမျိုးစားဘူးသည်။ ပထမဆုံး စားဖြစ်တာက မန္တလေးထမင်းပေါင်း။ ကျောင်းသားဘဝ မန္တလေးရောက်တုန်း ဗိုလ်ချုပ်လမ်းမှာထင်သည်။ လိုက်ကြွေးလို့ စ စားဘူးသည်။ အရည်သောက်ဟင်းချိုပန်းကန်လို ေဇာက်နက်နက်ပန်းကန်မှာ တကယ်ပေါင်းထားဟန်ရှိသည်။ ဆီများလည်း ရွှဲလို့။ ဝက်သုံးထပ်သားပြား၊ ဝက်အသည်း၊ ဝက်အူချောင်းနဲ့ မြေပဲဆံများပါတာ မှတ်မိသည်။ ထမင်းနဲ့ အသားတွေကို တလွှာစီထပ်ကာ ပေါင်းထားဟန်ရှိသည်။ အခုခေတ် ပေါက်စီပေါင်းထားသည့် ဖိုလိုထဲမှ ထုတ်ပေးလေ့ရှိသည်။ ပြီးရင် မျက်စောင်းထိုးမှ အညာဖွာလူဒါသွားစား၊ အဲဒီတုံးကတော့ ဇိမ်ဘဲ။ နှစ်ခါသုံးခါဘဲ စားဘူးမည်။ ၈၈နောက်ပိုင်း မစားဖြစ်တော့။ 

.

နောက်ထပ်စားဘူးတာက ရန်ကုန်ထမင်းပေါင်း။ ရုံးထမင်းပေါင်းလည်း ခေါ်လို့ရမည်။ ရန်ကုန်မြို့ထဲရုံးတွေပတ်လည်မှာဘဲ ရောင်းလေ့ရှိသည်။ ဝက်ခေါက်ကင် အသားကင် ကော်ရည်နဲ့ချက်ထါးတဲ့ ဂေါ်ဖီရွက်တို့ကို ထမင်းပေါ်ဆန်းပေး ပုံပေးလိုက်တာ။ စစားကာစ ၁၉၈၆-၇ လောက်က ဒါဘဲပါသည်။ ေဈးကလည်း သုံးကျပ်လား။ လိုက်ပွဲပါ တခါတည်းယူလာခိုင်းလိုက်သည်။ သူတို့ဆိုင်မှာ ရောင်းသော ဝက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့အသုတ်တွေနဲ့ ဝက်ခြေထောက်ဟင်းချို ဝယ်မစားနိုင်။ အလကားရသည့် ဆာဒါးဟင်းချိုနဲ့ ကြိတ်ပေရော့။ ဒီဘက်ခေတ် ဆိုင်တွေတိုးချဲ့လာသော်လည်း ဒီဆိုင်မျိုး သိတ်မတွေ့။ စမ်းချောင်းမြေနီကုန်းနဲ့ တောင်ဥက္ကလာဘက်မှာလား၊ ဒါဘဲတွေ့ဘူးသည်။ သိတ်မစားဖြစ်တော့၊ နောက်ဆုံး မြန်မာ့လေကြောင်းရုံးဘေးက လမ်းမှာရှိသည့် ဟိုးအရင်ကစားနေကျဆိုင်မှာ စားတာ တပွဲ တထောင့်ငါးရာကျပ်။ အခုအထိ ခုံနေရာရဖို့ လုနေရတုံး။

.

ခုနောက်ပိုင်းမှာ အများဆုံးစားဖြစ်တာက တရုပ်ထမင်းပေါင်းလို့ ခေါ်ရမည်ထင်သည်။ တရုပ်စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ လွယ်လွယ်ကူကူ မှာလို့ရသည်။ ဒီခေတ်တော့ လဘက်ရည်ဆိုင်ကြီးတွေမှာပါ ရနေပါပြီ။ ထမင်းပေါ်တွင် ကော်ရည်နဲ့ကျော်ထားသော အစိမ်းကျော်ပုံပေးလိုက်တာမျိုး။ အသီးအရွက်စုံသလို အသားအသည်း အူအထိပါတတ်သည်။ နောက်ပိုင်း အသားလုံး ငါးဆုတ်လုံး ငုံးဥပါ ပါတတ်သည်။ ပူပူနွေးနွေးစားရတဲ့အပြင် အရည်စိုစိုလေးပါ စားရလို့ အကြိုက်တွေ့သည်။ ဒီပွဲကလည်း စစားဘူးတုံးက လေးငါးကျပ်က စခဲ့တာ တနေ့ကစားတော့ တပွဲသုံးထောင်။ ဆာဒါးဟင်းရည်နဲ့ ကြက်သွန်ချဥ်လေးနဲ့ဆို တနပ်တော့ပြီးသည်။

.

အခြား ကျနော် မစားဘူးသော ထမင်းပေါင်းပုံစံတွေလည်း ရှိပါလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် နယ်ဒေသအလိုက် ရှိနိုင်ပါသေးသည်။

ရတနာပုံခေတ် တံဆိပ်ခေါင်း၊

 မြန်မာဝတ်စားဆင်ယင်မှု တံဆိပ်ခေါင်းစီးရီးအဖြစ် ရတနာပုံခေတ် တံဆိပ်ခေါင်း ယနေ့ထုတ်ဝေသည်။ FDC ကို မြန်မာ့စာပို့လုပ်ငန်းက မထုတ်ပါ။ ပြင်ပဝါသနာရှင် က ကိုယ်ပိုင် FDC များ လုပ်လာကြသည်။ Máxima card ခေါ် တံဆိပ်ခေါင်းကဒ် လုပ်လာသူပင် တွေ့ခဲ့ရသည်။

.

စီးရီးအတိုင်း အမျိုးသားဝတ်ဆင်ပုံ၊ အမျိုးသမီး ဝတ်ဆင်ပုံ နှစ်ခေါင်းထုတ်ဝေသည်။ စီးရီးအတိုင်း ရတနာပုံခေတ် ဆိုတာကို မြန်မာလိုသာ ဖော်ပြပြီး အင်္ဂလိပ်လို မပါရှိပါ။ 

.

တံဆိပ်ခေါင်း တန်ဖိုး တခေါင်း ၂၀၀ကျပ် ဖြစ်သည်။ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု စီးရီးရဲ့ နောက်ဆုံးဖြစ်မည်ထင်သည်။ ဆက်လက်ထုတ်မည်ဆိုပါက ကိုလိုနီခေတ် ထုတ်ရတော့မည်။